Kaynak Gösterme Yöntemleri

Kaynak gösterme yöntemleri, bir makale veya akademik çalışma içerisinde kullanılan kaynakların doğru şekilde atıfta bulunulması ve alıntının yapıldığı kaynağın belirtilmesi için kullanılan yöntemlerdir. Bu yöntemler, okuyucunun doğru kaynakları takip etmesini sağlar ve araştırma sürecinde yapılan çalışmaların izini sürmeyi kolaylaştırır.

APA Kaynak Gösterme Yöntemi

Makalelerde en sık kullanılan kaynak gösterme yöntemlerinden biridir ve American Psychological Association tarafından geliştirilmiştir. APA, akademik yazımın standartlarını belirleyen bir kuruluştur ve kaynak gösterme sistemleri konusunda liderdir.

APA kaynak gösterme yöntemi, yazarın soyadı ve yayın yılıyla birlikte kaynak içindeki alıntının doğru bir şekilde atıfta bulunulmasıdır. Ayrıca, kaynaklar doğru bir biçimde sıralanmalı ve eklemeler veya düzenlemeler yapıldığında bunlar da belirtilmelidir.

Bu yöntem, bilimsel yayınlarda, tezlerde ve diğer akademik çalışmalarda sıklıkla kullanılır. Yazarın adını ve çıkış yılını belirtmek, okuyucuların kaynakları doğru bir şekilde bulmasına yardımcı olur ve özgünlük ve doğruluk sağlar.

MLA Kaynak Gösterme Yöntemi

MLA Kaynak Gösterme Yöntemi, edebiyat çalışmalarında sıkça kullanılan bir yöntemdir ve Modern Language Association tarafından yayınlanan MLA Style Manual’e dayanır. Bu yöntem, özellikle edebi metinlerin incelendiği akademik çalışmalarda sıkça tercih edilir.

Online Kaynaklar

İnternet üzerinde bulunan kaynaklar, modern akademik çalışmalarda sıklıkla kullanılan değerli bilgi kaynaklarıdır. İnternetin yaygınlaşmasıyla birlikte, doğru kaynak gösterme yöntemlerini kullanmak büyük önem taşımaktadır. Online kaynakların kaynağını belirtmek için iki temel yöntem mevcuttur: web adresleri ve DOI numaraları.

Web adresi kaynak gösterme yöntemi, bir web sitesinin URL’sini kullanarak kaynağı tanımlar. Bu yöntemde kaynağın ismi, yayımlanma tarihi ve web adresi yer alır. Örneğin: Website İsmi – 01 Ocak 2022, www.website.com

DOI kaynak gösterme yöntemi ise bir yayının özgün tanımlayıcısı olan DOI numarasını kullanır. DOI numarası, “doi:” ön eki ile başlar ve yayının benzersiz bir kimlik numarasıdır. Örneğin: doi:10.1234/abcd1234

Bu yöntemler, online kaynaklarınızı doğru ve şeffaf bir şekilde belirtmenizi sağlar, böylece okuyucularınız da kaynağınıza kolaylıkla erişebilirler.

Web Adresi Kaynak Gösterme

Bir web sitesinin URL’sini kullanarak kaynak gösterme yöntemidir. Bu yöntemde, kaynak olarak kullanılan web sitesinin ismi, tarih ve URL adresi belirtilir. Web sitesinin ismi, yayın tarihi ve URL adresi bilgileri, virgüllerle ayrılarak sıralanır.

Örneğin:

  • Yazarın Soyadı, Yazarın İsmi. (Yayın Tarihi). Makalenin İsmi. Web Sitesinin İsmi. URL Adresi.

Bu şekilde kaynak gösterildiğinde, okuyucu kaynağın hangi web sitesinden alındığını, ne zaman yayınlandığını ve hangi URL adresinden erişilebileceğini doğru bir şekilde anlayabilir.

DOI Kaynak Gösterme

DOI (Digital Object Identifier) kaynak gösterme yöntemi, bir yayının özgün tanımlayıcısı olan DOI numarasını kullanarak kaynak gösterme işlemidir. DOI, yayımlanan makale, kitap veya diğer kaynakların benzersiz bir kimliği olarak işlev görür. Kaynak gösterme yaparken, DOI numarasıyla kaynağın doğru ve kesin bir şekilde belirtilebilmesi sağlanır.

DOI kaynak gösterme yönteminin bir diğer özelliği ise “doi:” önekiyle başlamasıdır. DOI numarasıyla birlikte “doi:” öneki yazılır ve numara doğru bir şekilde belirtilir. Örneğin, “doi:10.123/xyz” şeklinde bir DOI numarası gösterimi yapılır.

DOI kaynak gösterme yöntemi, akademik yayınlar ve araştırmalar için sıkça kullanılan bir yöntemdir. Bu yöntemin tercih edilmesinin nedeni, DOI numarasının yayınların kalıcılığını ve erişilebilirliğini sağlamasıdır. DOI numarasıyla birlikte yapılan kaynak göstermeleri, okuyucuların kaynağa kolayca erişmesine olanak tanır.

Kitap Kaynakları

Bir makalede kaynak gösterme yöntemlerinin önemi göz önünde bulundurulmalıdır. Kaynakların doğru bir şekilde belirtilmesi, yazarın çalışmasının geçerliliği ve güvenilirliği konusunda bir kanıt sağlar.

Kitaplar, araştırma çalışmalarında sıkça kullanılan kaynaklardır ve bu kaynakların doğru bir şekilde gösterilmesi önemlidir. Kitaplardan alınan bilgileri kaynak gösterirken çeşitli yöntemler kullanılabilir.

Bunlardan ilki, parantez içinde gösterme yöntemidir. Makale metni içinde parantez içinde kullanılan bir kaynak gösterme yöntemidir. Örnek olarak, (Yazarın Soyadı, Yıl) şeklinde kullanılabilir.

Diğer bir yöntem ise not içinde göstermedir. Makale metninde dipnotlarla kaynak bilgileri gösterilir. Dipnotlar, ilgili sayfanın altında bulunur ve ayrıntılı kaynak bilgilerini içerir.

Ayrıca, kitap kaynaklarına ilişkin bilgileri bir tablo içerisinde de sunabiliriz. Bu tabloda kitabın adı, yazarın adı ve soyadı, yayınevi, basım tarihi gibi bilgileri bulundurabiliriz.

Kitap Adı Yazar Adı Yayınevi Basım Tarihi
Kitap 1 Yazar 1 Yayınevi 1 2020
Kitap 2 Yazar 2 Yayınevi 2 2018

Kitap kaynakları, doğru bir şekilde gösterildiğinde okuyucuların kaynaklara kolaylıkla ulaşması ve kaynakların doğrulanması açısından önemlidir. Bu nedenle, makalelerde kitap kaynaklarının doğru kaynak gösterme yöntemleriyle belirtilmesi gerekmektedir.

Harvard Kaynak Gösterme Yöntemi

Harvard Kaynak Gösterme Yöntemi

Akademik yazıları ve kaynakları düzenlemek için kullanılan popüler bir kaynak gösterme yöntemidir. Harvard kaynak gösterme yöntemi, metin içinde atıf yaparken kullanılan bir örnektir ve yaygın bir kabul görür. Bu yöntem, kaynakların doğru bir şekilde belirtilmesine olanak sağlar ve okuyucuların ilgili kaynaklara kolayca ulaşmasını sağlar. Harvard kaynak gösterme yöntemi, metinde kısa bir atıf içerir ve ayrıntılı kaynak bilgileri, bir referans listesinde sunulur. Bu yöntemde isim, yayın tarihi ve yayın adı gibi bilgiler kullanılır.

Parantez İçinde Gösterme

Parantez içinde gösterme, bir makale metni içinde kullanılan bir kaynak gösterme yöntemidir. Bu yöntem, kaynak bilgilerini parantez içinde belirtmek suretiyle yapılmaktadır. Örneğin, bir alıntı yaptığımız cümle sonunda kaynağın yazarı ve yayın tarihi parantez içinde belirtilir. Bu sayede okuyucular, makaledeki bilgilere kolayca erişebilir ve kaynağın doğruluğunu kontrol edebilirler.

Parantez içinde gösterme yöntemi, özellikle kısa ve hızlı referanslar için tercih edilir. Kaynak bilgilerini parantez içinde vermek, metnin akıcılığını ve kolay okunurluğunu sağlar. Ayrıca, metin içindeki diğer bilgilerden ayrı olarak gösterilir, bu da kaynakların daha belirgin ve dikkat çekici olmasını sağlar.

Not İçinde Gösterme

Not İçinde Gösterme: Makale metnininde dipnotlar ile kaynak bilgilerini gösteren bir yöntemdir. Dipnotlar, makale metni içinde ilgili yerin altında veya sayfanın sonunda yer alır. Bu yöntem, makalenin akışını kesmeden detaylı bilgilerin sunulmasını sağlar. Dipnotlarda kullanılan numaralandırma sistemi, metinde geçen kaynağın dipnot numarasıyla eşleşir. Dipnotta kaynak bilgileri, yazarın adı, yayın tarihi, kitap veya makale adı, sayfa numaraları gibi ayrıntıları içerir. Bu yöntem, okuyuculara kaynakları takip etme ve daha fazla bilgi edinme imkanı sağlar.

Yorum yapın

takipçi satın al